INTRO | Bb | Gm | Eb F | Bb |
INTRO | Gm Dm | Cm F | Bb | F |
น้ำตาลก้อนBbใหม่ เขาบอกเอาไว้ว่าGmหวาน
แต่พอเคี่ยวEbนานน้ำตาลมันไFหม้ มักกลายเป็นBbขม
F/AยามเรารักGmกันเธอพลอดคำรัก หวานในชวนDmชม
แต่พอนานวันสิ้นรักหมดCmลง น้ำคำก็คงจะขมเหFมือนยา
รักกันBbแรกๆ ไม่มีแปลกแยกอะไรGmก็ดี
ชี้นก เป็นนก ชี้ไม้ เดี๋ยEbวนี้
เธอคงแกล้งFชี้แสร้Bbงคำเอย
F/AคนหมดรักGmกัน ไม่เหลือรสหวานเหมือนDmเคยๆ
เหลือเพียงเศษใจกับความเฉยCmเมย
น้ำตาลเจ้าเFอ๋ยไหม้เกBbรียมหมดแล้ว Bb7
* ไม่มีAbจีรัง ไม่มีจะยั่งจะยืน ต้นไม้จะล้มอย่าคิดจะEbฝืน
เมื่อพังลงครืนสะอื้นกลัดหนอง
เมื่อเขาหมดCmรัก ก็จำCmM7ต้องตัด ต้องCm7ถอน
น้ำตาลมันCm6ไหม้มิอาจคืนFmย้อน
ให้กลับมาหFวาน..Bbดังเดิม..Cm F
** ความรักBbภิรมย์มีหวานมีขมคนGmไคร่ชิม
จะสุขจะเศร้าจงลอEbงลิ้ม ให้ใจได้Fอิ่มทั้งหBbวานคาว
F/AรสชาติควาGmมรัก ของคนเรานั้นหลากเรื่องDmราว
จะขมจะหวานก็สร้างCmเอา สองมือของเFราบันดาลBbรักเอง
INSTRU | Bb | Gm | Eb F | Bb |
INSTRU | Gm Dm | Cm F | Bb Bb7 |
* ไม่มีAbจีรัง ไม่มีจะยั่งจะยืน ต้นไม้จะล้มอย่าคิดจะEbฝืน
เมื่อพังลงครืนสะอื้นกลัดหนอง
เมื่อเขาหมดCmรัก ก็จำCmM7ต้องตัด ต้องCm7ถอน
น้ำตาลมันCm6ไหม้มิอาจคืนFmย้อน
ให้กลับมาหFวาน..Bbดังเดิม..Cm F
** ความรักBbภิรมย์มีหวานมีขมคนGmไคร่ชิม
จะสุขจะเศร้าจงลอEbงลิ้ม ให้ใจได้Fอิ่มทั้งหBbวานคาว
F/AรสชาติควาGmมรัก ของคนเรานั้นหลากเรื่องDmราว
จะขมจะหวานก็สร้างCmเอา สองมือของเFราบันดาลBbรักเอง
F/Aถ้าหากควาGmมรัก เป็นดังน้ำตาลหวานแววDmวาว
จงรักษามันผ่านร้อนCmหนาว อย่าเคี่ยวอย่าเFผา..
Bbจนน้ำตาลไหม้เลย
INSTRU | Eb | Dm | Cm F | Bb |